Fortyfikacje na terenie Polski

Fortyfikacje na terenie Polski

W czasie pomiędzy I a II Wojną Światową a także podczas wojny w latach 1939-1945 to czas wzmożonej budowy fortyfikacji na terenach obecnej jak i przedwojennej Polski. Tym razem dominowały obszary warowne z umocnionymi punktami obronnymi. Fortyfikacje budowało samo odrodzone państwo polskie wzdłuż swoich granic, ustalonych w wyniku działań politycznych i zbrojnych, a nie w oparciu o naturalne granice geograficzne.

Kanonierka ORP Komendant Piłsudski

Kanonierka ORP Komendant Piłsudski

Kanonierka to okręt o małym zanurzeniu, małej prędkości i stosunkowo silnym uzbrojeniu. Ze względu na małe zanurzenie jednostki tej klasy mogły operować na małych odległościach od brzegu. Wyporność tych jednostek wahała się w granicach 200 – 500 ton. Uzbrojenie: 2-6 dział kalibru 47-75 mm i 2-4 ckm. W zadaniach bojowych wykorzystywane były głównie do zwalczania ogniem artyleryjskim celów nadbrzeżnych i małych jednostek pływających.

Kuter pościgowy Batory

Kuter pościgowy Batory

W dniu 23-04-1932 roku po niespełna półtora roku  budowy w Stoczni Rzecznej w Modlinie zbudowany został kuter pościgowy „Batory", klasyfikowany również jako dozorowiec, pościgowiec, ścigacz Straży Granicznej, kuter patrolowy i celny. Jednostkę tę, powstałą na podstawie projektu pioniera polskiego budownictwa okrętowego inż. Aleksandra Potyrały ukończono 07-05-1932 roku.

Minowiec ORP Jaskółka

Minowiec ORP Jaskółka

ORP „JASKÓŁKA" - to pierwszy z sześciu zaprojektowanych i zbudowanych w kraju pełnomorskich okrętów wojennych. Reprezentowały klasę minowców (stawiaczy i poławiaczy min). Począwszy od połowy lat trzydziestych były sukcesywnie wcielane do Polskiej Marynarki Wojennej. Uczestniczyły w obronie Wybrzeża w 1939 roku. Cztery z nich przetrwały wojnę, po zakończeniu której zasiliły tworzące się ludowe siły morskie.