Roman Dmowski wspomnienie

Roman Dmowski

Zmarł Roman Dmowski. Na wieki zamknął oczy mąż stanu, który — po Józefie Piłsudskim — zdobył sobie największe imię w ostatnim przełomowym półwieczu dziejów narodu polskiego. Opuścił świat doczesny człowiek, który — po Józefie Piłsudskim — odegrał niewątpliwie „najpoważniejszą role w dziele odbudowy państwa polskiego. Okresem największej i najpłodniejszej działalności politycznej Romana Dmowskiego była wielka wojna.

Józef Piłsudski jako historyk powstania styczniowego

Józef Piłsudski

Józef Piłsudski jako historyk

Dzieje powstania styczniowego 1863 roku wywarły na duszę Piłsudskiego silny i znamienny wpływ. Piłsudski należał do pokolenia bezpośrednio wchodzącego w życie po tragedii powstańczych lat i związany był z jego dziejami, zarówno przez osobiste swe losy, jak i przez losy pokolenia, które z leśnych grobów powstańczych żywot swój poczęło. Toteż wpływ 1863 roku na Piłsudskim żłobi ślad niezwykle głęboki.

Twórczy umysł, praca duchowa, wytwarzająca w Piłsudskim ów nieustanny nurt czynności, charakteryzującej stosunek jego do życia — nie pozwala mu stanąć wobec zagadnienia sześćdziesiątego trzeciego roku w postawie biernej. Postawa ta od wczesnej młodości jest czynna. „Wcześnie też w moim życiu — pisze — może przez przekorność mojej natury, ciągnęło mnie do prób rozwiązania tej dziwnej dla mnie sprzeczności, jaka istniała w stosunku do wypadków 1863 roku. W najdrobniejszym zakątku życia społecznego i Polski, w każdej kwestii poważniejszej, gdym ją chciał badać genetycznie, znajdowałem olbrzymi wpływ wypadków 1863 roku“...

Przebieg choroby Marszałka Piłsudskiego

Marszałek Józef Piłsudski zdjęcie portretowe

Według relacji dr. Antoniego Stefanowskiego

„Polska Gazeta Lekarska” zamieszcza artykuł dr. Antoniego Stefanoskiego p. t. „Przebieg choroby Marszałka Józefa Piłsudskiego". Artykuł lekarza, który opiekował się chorym Marszałkiem w ostatnich miesiącach Jego śmiertelnej choroby, jest dokumentem, stanowiącym niejako przyczynek historyczny. Dr. Stefanowski pisze, że w ostatnich latach przed zgonem Marszałek Piłsudski zapadał często na zapalenie oskrzeli, zwłaszcza w zimie, przyczem od czasu do czasu pojawiały się wówczas zaburzenia krążeniu krwi, połączone z dolegliwościami na tle rozedmy płucnej w postaci duszności, bezsenności, niemiarowości tętna i t. p.

Wspomnienie o królowej Astrid

Leopold III Sachsen-Coburg-Gotha ze swą żoną Astrid Bernadotte

Po tragicznym wypadku pod Kussnacht

Królowa Belgów Astrid urodziła się 17 listopada 1905 roku w Sztokholmie, jako księżniczka szwedzka. Jest ona trzecią córką księcia Karola szwedzkiego i księżniczki Ingeborgi duńskiej, siostrzenicy któla szwedzkiego Gustawa V-go.

Księżna Astrid otrzymała wychowanie nowoczesne. Przeszła kurs gospodarstwa domowego, krawiectwa, pielęgniarstwa i przez 4 miesiące praktykowała jako zwykła pielęgniarka w szpitalu. W marcu 1926 roku księżna Astrid poznała się ze swym przyszłym małżonkiem następcą tronu belgijskiego – królewiczem Leopoldem, a w parę miesięcy później nastąpiło oficjalne ogłoszenie zaręczyn.

Relacja z pogrzebu Romana Dmowskiego w 1939 roku

Kondukt pogrzebowy Romana Dmowskiego most Kierbedzia

Wielotysięczne tłumy za trumną Romana Dmowskiego w pochodzie z katedry na cmentarz Bródnowski

Wielotysięczne tłumy odprowadzały ma miejsce wiecznego spoczynku zwłoki ś. p. Romana Dmowskiego. W ciągu nocy, poprzedzającej uroczystości pogrzebowe, przybyło do Warszawy 14 pociągów popularnych z całego kraju, przywożąc około 15.000 osób. Trumnę, spoczywającą dotąd w kaplicy katedralnej, przeniesiono o godz. 7-ej rano do nawy głównej i złożono na wysokim 5-stopniowym katafalku. Purpurą obite stopnie zasypano kwiatami. Oparto o nie wielki „Szczerbiec“ i wieńce laurowe od władz naczelnych Stronnictwa Narodowego i rodziny pp. Niklewiczów. Do katedry wprowadzono sztandary w liczbie paru tysięcy. Nie wiele osób po za pocztami sztandarowymi mogło dostać się do wnętrza. Trzy msze św. odprawili kolejno: J. E. ks. arcybiskup Gall, J. E. ks. biskup Niemira i J. E. ks. biskup Szlagowski. Mowę żałobną wygłosił ks. prałat Nowakowski, po czym modły nad trumną odprawili J. E. księża biskupi Szlagowski i Niemira.

Zwycięstwo Kusocińskiego w Helsingforsie

Janusz Kusociński

Wspaniały triumf Polaka w ojczyźnie Nurmiego

Express Lubelski i Wołyński wydanie z 4 czerwca 1931 roku

HELSINGFORS. 3.6. Znakomity biegacz polski Janusz Kusociński wziął udział w biegu 5.000 metrów rozgrywanym we wtorek 2 b. m. jako jeden z punktów programu wielkich międzynarodowych zawodów lekkoatietycznych. Start Polaka, mimo zmęczenia podróżą, wypadł znakomicie. Kusociński z miejsca obejmuje prowadzenie, za nim biegną najlepsi w chwili obecnej długodystansowcy Finlandii — fenomenalny nowy talent Kaila, mistrz olimpijski Loukola i Potila. Mimo silnego wiatru, Polak dyktuje ostre tempo. Po czwartym kilometrze Kusociński oddaje prowadzenie Kaili. 

Prezydent Rzeczypospolitej prof. Ignacy Mościcki

Ignacy Mościcki wita się z weteranami powstania 1863 roku

Ignacy Mościcki

Obecny Prezydent Rzeczypospolitej prof. Ignacy Mościcki urodził się 1-go grudnia 1867 roku w Mierzanowie (ziemia Płocka), gdzie po upadku powstania styczniowego osiedli Jego rodzice uczestnik tegoż Powstania Faustyn Mościcki i Stefania z Bojanowskich. W 1878 roku przenieśli się oni do Skierbieszowa, wsi leżącej w pobliżu Zamościa; tam przyszły Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej spędził swe dziecięce i pierwsze młodzieńcze lata, które nicią serdecznych wspomnień tak silnie związały Go z Ziemią Lubelską. Po ukończeniu szkół średnich w Warszawie Ignacy Mościcki wstąpił na Politechnikę w Rydze, gdzie od roku 1877 do 1891 roku studiował chemię techniczną.

Izrael Poznański

Izrael Poznański

Historia tego miejsca w Łodzi sięga 1870, kiedy grunty zostały zakupione przez Izraela Poznańskiego, żydowskiego przedsiębiorcy. Syn Kalmana Poznańskiego, zamożnego kupca, który dodał produkcję tekstyliów do firmy rodzinnej. Wzdłuż ulicy Ogrodowej zbudował jedne z pierwszych w mieście tkalnie napędzane mechanicznie. Wzniósł zakłady tkackie i przędzalnicze, warsztaty, i magazyny, a także remizę strażacką i elektrownię. Dziś możemy podziwiać je wokół kompleksu Manufaktura.

Izrael Poznański urodził się w dniu 25 sierpnia 1833 roku w Aleksandrowie Łódzkim w rodzinie dość zamożnego żydowskiego kupca Kalmana Poznańskiego jego matką była Małka Lubińska, miał sześcioro rodzeństwa. Gdy mały Izrael miał roczek rodzina przeniosła się do Łodzi, ponieważ ojciec Izraela dostał zezwolenie na prowadzenie handlu towarami bawełnianymi i lnianymi. Zamieszkali w żydowski rewirze na Starym mieście.

Antoni Patek założyciel firmy Patek Philippe

Antoni Patek

Antoni Patek

W ponad 160-letniej historii firmy Patek Philippe nie tylko zdobyła międzynarodową renomę, ale także wielokrotnie potwierdzała swoją pozycję jednego z najważniejszych zegarmistrzów na świecie. Wyszła bez szwanku z takich kryzysów, jak boom zegarków kwarcowych z lat 70 i fala przejęć z ostatnich kilku lat, a dziś jest zdrowsza niż kiedykolwiek.

Na kongresie wiedeńskim w 1815 roku, kiedy zwycięskie narody, które raz na zawsze pokonały Napoleona, zaczęły przerysowywać mapę Europy według własnych upodobań, najbardziej ucierpiało niegdyś dumne królestwo polskie. Po zaspokojeniu roszczeń Rosji pozostało dawne Księstwo Warszawskie, obecnie znane jako „Polska Kongresowa”. W tym małym królestwie, w małej wiosce Piaski, żyła skromnie para Joachim i Anna Patek i ich syn, Antoni Norbert, który przyszedł na świat 12 czerwca 1812 roku. Zamieszanie tamtej epoki nie oszczędzało Patków.

Zygmunt Szyszko-Bohusz

Generał Zygmunt Szyszko-Bohusz urodził się w dniu 19 stycznia 1893 roku w mieście Chełm, tam też ukończył gimnazjum. Ukończył szkołę kadetów w Pskowie w roku 1911, następnie szkołę oficerską w Moskwie w roku 1913, Wyższą Szkołę Wojenną w roku 1923. W armii rosyjskiej walczył podczas I wojny światowej, odnosząc czterokrotnie rany i awansując do stopnia porucznika. Po wzięciu do niewoli austriackiej i ucieczce, zaciągnął się do II Brygady Legionów Polskich, w której zachował stopień oficerski.

Omar Bradley

Amerykański generał Omar Bradley

Omar Nelson Bradley urodził się w pobliżu Clark, Missouri, Stany Zjednoczone 12 lutego 1893 roku. Jego ojciec, John Bradley, był nauczycielem w szkole, a jego matka była szwaczką, rodzina była względnie biedna. W wieku 13 lat zmarł jego ojciec. On i jego matka przeprowadzili się do Moberly w stanie Missouri, gdzie miała się ponownie ożenić. Ukończył Moberly High School w 1910 roku i pracował jako producent kotłów w Wabash Railroad, oszczędzając swoje wynagrodzenie, aby wziąć udział w University of Missouri in Columbia.

Galeazzo Ciano

Zięć Mussoliniego 

Gian Galeazzo Ciano urodził się w Livorno we Włoszech, a później został zięciem Benito Mussoliniego. Otrzymał dyplom prawniczy i pracował dla włoskiego rządu jako włoski konsul w Szanghaju w Chinach. Po dojściu Mussoliniego do władzy stał się ministrem prasy i propagandy włoskiego dyktatora, a później spraw zagranicznych. Był także przyjacielem Humberta, syna włoskiego króla Vittorio Emanuele III, który pozostawił go w pozycji łącznika między rodziną królewską a rządem.

Erich Raeder

Erich Raeder

Erich Johann Albert Raeder urodził się w rodzinie średniej klasy w Wandsbek w Hamburgu w Niemczech. Do Imperialnej Marynarki Wojennej wstąpił w 1894 roku. W 1912 roku był już szefem sztabu Franza von Hippera. Podczas I wojny światowej brał udział w bitwie pod Dogger Bank w 1915 roku i bitwie o Jutlandię w 1916 roku. W 1922 roku awansował na kontradmirała. Został awansowany na wiceadmirała w 1925 roku i na admirała w 1928 roku. Chociaż nie lubił filozofii nazistowskiej, popierał Adolfa Hitlera na rzecz wzmocnienia floty. 20 kwietnia 1936 roku Hitler awansował go na stopień admirała generała, później otrzymał stopień wielkiego admirała w 1939 roku.

Iwan Stepanowicz Koniew

Marszałek Koniew

Iwan Stepanowicz Koniew urodził się 28 grudnia 1897 roku w chłopskiej rodzinie we wsi Lodeino, w powiecie Nikolskim obecnie powiat Podosinowski obwód kirowski w centralnej Rosji. Ukończył szkołę w sąsiedzkiej wiosce w 1912 roku. Pracował jako drwal w 1916 roku, kiedy został wcielony do rosyjskiej armii carskiej. Ukończył kurs szkoleniowy artyleryjski a następnie służył w rezerwowej brygadzie ciężkiej artylerii. Zdemobilizowany w 1918 roku. W 1919 roku wstąpił do partii bolszewickiej i Armii Czerwonej jako artylerzysta w rosyjskiej Republice Dalekowschodniej pod wodzą Klimenta Woroszyłowa w regionie Trans-Bajkał. Był komisarzem Brygady Piechoty w 2 Dywizji Piechoty.

Generał Major Lotnictwa Piotr Michajłowicz Stefanowski

Piotr Michajłowicz Stefanowski

Generał Piotr Stefanowski był radzieckim wojskowym pilotem doświadczalnym. Urodził się w roku 1903 w gospodarstwie Pokrowka, którego mieszkańcy zostali przeniesieni do innej wsi, która obecnie jest dzielnicą w mieście Świetłahorsk w regionie Homel na Białorusi. W 1909 roku rodzina Stefanowskich przeniosłą się do stacji Telusha, która obecnie jest dzielnicą Bobruiska na Białorusi na zachodniej linii kolejowej, gdzie kupili ziemię od właściciela ziemskiego.

Od roku 1922 Piotr Stefanowski pracował jako robotnik w mieście Bobruisk. W 1925 roku został powołany do służby wojskowej w Smoleńsku w 2 eskadrze rozpoznawczej. W 1926 roku na własną prośbę został wysłany do Wojskowej Szkoły Teoretycznej Sił Powietrznych w Leningradzie, którą ukończył w 1927 roku.

François Darlan

François Darlan

Jean-François Darlan urodził się w Nérac w Lot-et-Garonne w dniu 7 sierpnia 1881 roku. Ukończył École Navale w 1902 roku i dowodził baterią artylerii morskiej podczas pierwszej wojny światowej. W 1929 został admirałem i został szefem sztabu w 1936 roku. W 1939 roku awansował na stopień admirała floty i dowodził całą francuską flotą.

Generał dywizji Kazimierz Dzierżanowski

źródło:wikipedia

Generał dywizji Kazimierz Dzierżanowski

Kazimierz Antoni Dzierżanowski urodził się 24 października 1872 roku w Hałuszczyńcach, w powiecie skałackim w gminie Kołodziejówka, w ówczesnym województwie tarnopolskim, obecnie na obszarze Ukrainy w obwodzie tarnopolskim. Był synem Zygmunta, dzierżawcy dóbr, powstańca z 1863 roku, i Marii z Fedorowiczów. W 1893 roku ukończył Wydział Artylerii Wojskowej Akademii Technicznej w Wiedniu i został oficerem zawodowym w austriackiej artylerii. Służył w jednostce artyleryjskiej we Lwowie w randze porucznika. W 1914 roku został awansowany na stopień kapitana. Walczył na frontach I wojny światowej. Wojnę zakończył w stopniu podpułkownika. Po upadku Austrii, od 2 listopada 1918 roku dowodził polskimi oddziałami na Morawach, które przyprowadził w granice Polski.

gen. bryg. Jan Tomasz Jur – Gorzechowski

źródło:wikipedia

gen. bryg. Jan Tomasz Jur – Gorzechowski

gen. bryg. Jan Tomasz Jur – Gorzechowski urodził się w dniu 21-12-1874 roku w Siedlcach. Studia odbył w warszawskiej Wyższej Szkole Handlowej im. L. Kronenberga. Od 1904 roku działał w organizacji Bojowej PPS, gdzie wsławił się wywózką z Pawiaka 10 więźniów politycznych. Następnie w ZWC oraz w Związku Strzeleckim we Lwowie.
W sierpniu 1914 roku wstąpił do Legionów, gdzie w I Brygadzie objął stanowisko szefa żandarmerii. Jesienią 1915 roku został aresztowany przez Austriaków. Następnie w POW.

Generał brygady Walerian Czuma

źródło wikipedia

Generał brygady Walerian Czuma

Generał brygady Walerian Czuma urodził się 24.12.1890 roku w Niepołomicach. Po ukończeniu gimnazjum służył w armii austriackiej jako tzw. jednoroczny ochotnik. Studiował w Akademii Rolniczej w Wiedniu. Działał w Polskich Drużynach Strzeleckich. W sierpniu 1914roku wstąpił do II Brygady Legionów, W 1916 roku został ranny pod Wołczeckiem. W lutym 1918 roku dowodzi batalionem 3 pp przechodząc front pod Rarańczą. Pełni funkcję komendanta placu w Moskwie. W sierpniu 1918 roku rozpoczął organizację Wojsk Polskich we Wschodniej Rosji i na Syberii. Dowodzi nimi do stycznia 1920 roku do ich kapitulacji.

Adam Epler

źródło: wikipedia

Adam Epler

Adam Józef Aleksander Epler urodził się 1 grudnia 1891 roku we Lwowie, w austriackiej Galicji, zmarł 24 października 1965 roku w Londynie, był pułkownikiem artylerii Wojska Polskiego, pośmiertnie awansowany na generała brygady. Epler miał żonę Zofię z domu Murczyńska i syna Zbigniewa urodzonego w 1919.

Epler wychowywał się w zamożnej rodzinie ojciec Edward był inżynierem kolejowym i zastępcą burmistrza miasta Lwowa. W 1909 roku ukończył Gimnazjum Klasyczne w Chyrowie i rozpoczął studia na Uniwersytecie Lwowskim. W 1912 roku Epler został powołany do armii austro-węgierskiej, służąc w XI Brygadzie Artylerii i kończąc Szkołę Oficerów Rezerwy. 1 maja 1915 roku został awansowany na podporucznika. Podczas I wojny światowej walczył na froncie włoskim, a w 1918 roku ukończył kurs artyleryjski dla oficerów, który odbył się w Trento.