Słowackie Powstanie Narodowe

Słowackie Powstanie Narodowe

29 sierpnia 1944 r. - 28 października 1944 r

Chociaż opór zbrojny przeciwko niemieckiemu i słowackim współpracownikom miał miejsce w czasie okupacji niemieckiej, kiedy wojska radzieckie zbliżyły się do południowej Polski latem 1944 roku, siły oporu przygotowały się do wielkiego powstania. 28 sierpnia 1944 roku dodatkowe oddziały niemieckie wkroczyły na Słowację w odpowiedzi na działalność partyzancką na Słowacji i w Rumunii.

Żydowskie organizacje w getcie warszawskim

Żydowskie organizacje w getcie warszawskim

19 kwietnia 1943 roku siły niemieckie wkroczyły do getta warszawskiego z zamiarem jego likwidacji. Napotkały na zdecydowany i zawzięty opór ze strony bojowców żydowskich. Należeli oni do dwóch organizacji konspiracyjnych: Żydowskiej Organizacji Bojowej i Żydowskiego Związku Wojskowego. Obie powstały mniej więcej w tym samym czasie jesienią 1942 roku po deportacjach 300 000 warszawskich Żydów do obozu zagłady w Treblince. W skład ŻOB wchodziły młodzieżowe organizacje syjonistyczne i lewicowe, partia robotnicza Bund oraz komuniści. Komendantem organizacji był 24-letni Mordechaj Anielewicz.

Akcja Żubr

Akcja Żubr

Akcję pod kryptonimem „Żubr" mieli przeprowadzić partyzanci oddziału im. Chmielnickiego z brygady „W imię Ojczyzny", działającej na Białostocczyźnie. Kryptonim musiał im na razie wystarczyć: o tym, co się za nim kryje, mieli się dowiedzieć na miejscu akcji. Tak źle jeszcze nie było, głodni nie chodzili żywności dostarczała im okoliczna ludność w zamian za przedmioty codziennego użytku i narzędzia zdobyte na wrogu, a i w puszczy można było się niezgorzej pożywić, choć tylko w lecie. Przypuszczali, że prędzej już będzie to polowanie na „żubra" w osobie któregoś z hitlerowskich dygnitarzy.

Zamach na gauleitera Białorusi

Zamach na gauleitera Białorusi

Był gauleiterem Białorusi ze wszystkimi pełnomocnictwami generalnego komisarza na podległym mu okupowanym obszarze. Działał z ramienia administracyjnych władz NSDAP, które wkrótce po zbrojnej napaści na ZSRR utworzyły odrębne ministerstwo do spraw zagarniętych na wschodzie ziem. Miał nominalny stopień SS-gruppenfuhrera, odpowiednik generała leutnanta w Wehrmachcie. Wilhelm Kube, hitlerowski dostojnik i kat w jednej osobie, z przypisanym sobie prawem decydowania o losach tysięcy ludzi, bez reszty oddany fuhrerowi. Z takim przeświadczeniem obejmował swój wysoki urząd 21 sierpnia 1941 roku po przyjeździe do Mińska i taka nuta przewinęła się w pożegnalnych wystąpieniach jego najbliższych współpracowników, gdy we wrześniu 1943 roku wracał do Berlina. On sam nie powiedział wtedy nic, mówiła za niego metalowa trumna. Tym razem wybierał się w podróż ostatnią...

Sprawa holenderskiego ruchu oporu

Sprawa holenderskiego ruchu oporu

Aresztowano go w Hadze pod koniec wojny. Miał stanąć przed trybunałem wojskowym pod zarzutem współpracy z gestapo i zdrady interesów własnego narodu. Wstępne śledztwo ujawniło jego winę, ale było to zaledwie pierwsze odsłonięcie, kart. Na składanie zeznań czekali jeszcze świadkowie, głos mieli zabrać eksperci i obrońcy po przestudiowaniu materiału dowodowego. Wszystko przemawiało za tym, że nie uchyli się od odpowiedzialności
za popełnione czyny i poniesie zasłużoną karę, a kroił się nawet wyrok najwyższy.

Nie widząc dla siebie żadnych szans, zdecydował się sam na krok ostateczny. Na kilka dni przed rozprawą strażnicy zobaczyli go w celi martwego. Szybko interwencja więziennego lekarza nie zdoła się no nic, mógł tylko formalnie stwierdzić zgon, samobójstwo przez powieszenie.