Inwazja na wyspę Guam 1941

wikipedia, lądowanie na Guam 1941

Inwazja na wyspę Guam 1941

8 grudnia 1941 r. - 10 grudnia 1941 r

Guam, jedyna amerykańska baza w kontrolowanych przez Japończyków Marianach, była częścią japońskiego "Ogólnego planu egzekwowania narodowej polityki imperium". Intencją planu było poszerzenie zewnętrznego obszaru tak szerokiego, że Japonia nie byłaby zagrożona przez ataki powietrzne na wyspy macierzyste, oraz tereny obejmujące źródła surowców, aby zaspokoić jej rosnące imperialistyczne cele. Obwód ten rozciąga się od Wysp Kurylskich do Wake, Guam, Indii Wschodnich, Borneo, Malajów i do Birmy.

Bitwa o wyspę Wake

źródło wikipedia okręt flagowy Yubari

Bitwa o wyspę Wake

Po udanych atakach na Pearl Harbor na Hawajach, Wyspach Filipińskich, Brytyjskiej Malajce i Guam na Wyspach Mariańskich, kontradmirał Kajioka Sadamichi otrzymał zadanie przejęcia atolu Wake, bazy korpusu piechoty morskiej Stanów Zjednoczonych, z trzema lekkimi krążownikami, sześcioma niszczycielami i 450 żołnierzami oddziałów specjalnych marynarki wojennej. Wake, odkryty przez Brytyjczyków, którzy nazwali atol imieniem kapitana Williama Wake, był atolem trzech wysp w lagunie. Było to strategicznie ważne, podobnie jak Guam, ponieważ znajdowały się one w połowie drogi między Hawajami a wyspami Filipińskimi, dlatego też zostały one zaanektowane przez Stany Zjednoczone w dniu 17 stycznia 1889 roku. Bez Guama i Wake Stany Zjednoczone nie były w stanie skutecznie zaopatrywać Wysp Filipińskich.

Kampania Holenderskich Indii Wschodnich, Celebes i Moluki

źródło: wikipedia Japńczycy lądują na Javie

Kampania Holenderskich Indii Wschodnich, Celebes i Moluki

11 stycznia 1942 roku siły Japońskie wylądowały na półwyspie Menado na północy wyspy Celebes w holenderskich Indiach Wschodnich. Oddziały zostały wysłane z nowo utworzonej bazy Davao na Filipinach. Obrona wyspy nie stanowiła znaczącego wyzwania dla atakujących żołnierzy. 24 stycznia japońskie siły wschodnie przejęły kontrolę nad Kendari wraz z bazą lotniczą, która okaże się strategiczna, ponieważ baza lotnicza umożliwiła Japończykom kontrolowanie nieba między Jawą a Australią. 9 lutego wojska japońskie zdobyły Makassara.

Inwazja na Wyspy Filipińskie 1941

wikipedia: bataański marsz śmierci

Inwazja na Wyspy Filipińskie

7 grudnia 1941 r. - 5 maja 1942 r

Na początku drugiej wojny światowej wyspy filipińskie były terytorium Stanów Zjednoczonych zgodnie z traktatem paryskim z 1898 roku. Archipelag był domem dla 19 milionów ludzi i znajdował się w strategicznej lokalizacji pomiędzy Japonią a południowym Pacyfikiem. Ze względu na znaczenie emerytowany generał armii Douglas MacArthur, służący jako feldmarszałek w filipińskiej armii, został powołany do służby przez prezydenta Franklina Roosevelta i otrzymał środki na zmobilizowanie filipińskich sił zbrojnych na wypadek japońskiego ataku. MacArthur otrzymał 10 000 000 USD i 100 samolotów B-17 Flying Fortress Bombers. MacArthur rozmieścił większość swojej obrony na północnej wyspie Luzon i południowej wyspie Mindanao, tworząc to, co nazywał "kluczem lub punktem bazowym linii obrony USA".

Bitwa o Guadalcanal

źródło:wikipedia, lotnisko na guadalcanal

Bitwa o Guadalcanal

Bitwa o Guadalcanal w czasie II wojny światowej była pierwszą dużą ofensywą i zdecydowanym zwycięstwem aliantów w teatrze działań na Pacyfiku. Na oddziały japońskie stacjonujące w tej części Wysp Salomona, amerykańscy marines przeprowadzili niespodziewany atak w sierpniu 1942 roku. I przejęli kontrolę nad bazą lotniczą w budowie. Wzmocnienia zostały wysłane na wyspę, gdy rozegrała się seria bitew lądowych i morskich, a obie strony poniosły ciężkie straty dla swoich kontyngentów wojennych. Japończycy ponieśli jednak znacznie więcej ofiar, co zmusiło ich do wycofania się z Guadalcanal do lutego 1943 roku.

Bitwa o Iwo Jimę

źródło:wikipedia

Bitwa o Iwo Jimę

Amerykańska inwazja na Iwo Jimę w czasie II wojny światowej wynikała z potrzeby posiadania bazy w pobliżu japońskiego wybrzeża. Po opracowaniu przygotowywanego bombardowania powietrznego i morskiego, trzy amerykańskie dywizje morskie wylądowały na wyspie w lutym 1945 roku. Iwo Jima była broniona przez około 23 000 japońskich żołnierzy armii i floty, którzy walczyli w rozbudowanej sieci jaskiń, ziemianek, tuneli i podziemnych instalacji. Pomimo trudnych warunków, marines pokonali siły broniące się po miesiącu walk, a bitwa zyskała miejsce w amerykańskiej tradycji, wraz z publikacją fotografii pokazującej flagę USA zatkniętą na szczycie wzgórza Suribachi.

Działania japońskiego okrętu podwodnego I-37

Działania japońskiego okrętu podwodnego I-37

źródło:wikipedia okręty podwodne typu B1

29 marca 1943 roku dowódca japońskiej i floty podwodnej wydał podległym sobie okrętom następujący rozkaz: „wszystkie okręty podwodne będą działać razem. Aby skoncentrować swoje ataki przeciwko nieprzyjacielskim konwojom i całkowicie je niszczyć nie poprzestańcie jedynie na zatapianiu nieprzyjacielskich statków i okrętów handlowych zabijajcie bez pardonu wszystkich marynarzy z tych statków część załogi jeśli będzie to możliwe weźcie na pokład i starajcie się wydobyć informacje o nieprzyjacielu" Rozkaz ten. podobnie jak i wiele innych, był skrupulatnie wykonywany przez dowódców japońskich okrętów podwodnych.

Japońscy kamikaze

Japońscy kamikaze

Kim byli, jakie motywy kierowały ich działaniem, z jakich wywodzili się środowisk? Oto kilka pytań, wzbudzających do dziś żywe zainteresowanie w kręgu ludzi w mundurach, historyków i psychologów. Czym wreszcie były ich czyny – dowodem nieprzeciętnej odwagi czy skrajnego fanatyzmu, osobliwie pojmowanym poczuciem dyscypliny czy całkowitym unicestwieniem własnej osobowości, aktem rozpaczy czy akceptacją tradycji przodków, którzy uważali, ze samobójcza śmierć jest w pewnych warunkach upragnionym i uznawanym zaszczytem. Wszak według kodeksu samurajów taka śmierć miała być wykładnikiem najgłębszej miłości, najcięższej żałoby lub największej skruchy. W Japonii urosła ona do symbolu i podniesiono ją do wyżyn honorowej godności.

Japońskie ataki na USA

Japońskie ataki na USA

Trzy miliony mieszkańców Los Angeles i jego najbliższych okolic wyrwanych zostało ze
snu o 3 nad ranem 25 lutego 1942 roku dźwiękami syren alarmowych. Łomotała artyleria przeciwlotnicza, na jezdnie i dachy z głuchym stukotem spadały odłamki. Członkowie cywilnej obrony przeciwlotniczej krążyli od domu do domu, wypatrując najmniejszych nawet źródeł światła. Po godzinie wszystko się uspokoiło. Miejscowe gazety wydały dodatki nadzwyczajne z komunikatem Departamentu Wojny o wykryciu nieprzyjacielskich samolotów nad zachodnim wybrzeżem Stanów Zjednoczonych.

Upadek Twierdzy Singapur

HMS Repulse

Upadek Twierdzy Singapur

Perła w koronie Imperium takim mianem chlubiła się ta twierdza, potężny bastion warowny na Półwyspie Malajskim, stanowiącym od 1819 roku kolonię brytyjską, znaną w świecie z produkcji kauczuku i cyny. Na jego południowym cyplu położona jest wyspa Singapur, odcięta od stałego lądu cieśniną Johor o szerokości zaledwie 1-2 kilometrów. Tam właśnie, w ważnym punkcie strategicznym na drodze łączącej Ocean Indyjski z Pacyfikiem, zbudowano ufortyfikowaną bazę Royal Navy, która w przekonaniu Brytyjczyków była nie do zdobycia.

Parowiec „Jean Nicolet"

Parowiec „Jean Nicolet"

Parowiec „Jean Nicolet" w czasie II wojny światowej pływał pod banderą Stanów Zjednoczonych. Nie należał do morskich kolosów, miał zaledwie 7176 BRT wyporności. 22 czerwca 1944 roku wypłynął w swój kolejny rejs, z australijskiego portu Fremantle (niedaleko Perth) do Kalkuty. W trakcie podróży statek miał jeszcze zawinąć do Kolombo na Cejlonie, gdzie miał przejść poważny remont. Na pokładzie „Jeana Nicolet" znajdowało się 100 osób, załoga i pasażerowie. Marynarze byli w dobrych humorach, cieszyli się z czekającej ich dłuższej przerwy w Kolombo.

2 lipca statek znalazł się między archipelagiem wysp Czagos i Malediwami był to rejon działania japońskiego okrętu podwodnego I8 dowodzonego przez komandora podporucznika Tatsunosuke Ariizumi. Kiedy tylko obserwatorzy zauważyli amerykański statek, Ariizumi, nie zastanawiając się, dał sygnał do ataku.

Ostatni lot admirała Isoroku Yamamoto

Ostatni lot admirała Isoroku Yamamoto

"Za wszelką cenę przechwycić i zniszczyć samolot Yamamoto. Prezydent przywiązuje do tej operacji wyjątkowo wielkie znaczenie. Podpisał: Frank Knox minister marynarki". Tak brzmiało zakończenie ściśle tajnej depeszy, którą 14 kwietnia 1943 roku otrzymał ku swemu zdumieniu wiceadmirał Pete Mitscher, od dwóch miesięcy dowódca lotnictwa amerykańskiego na częściowo już wydartych Japończykom Wyspach Salomona.