Konferencje Gestapo-NKWD

Konferencje Gestapo-NKWD

Konferencje Gestapo-NKWD były serią tajnych spotkań policyjnych zorganizowanych pod koniec 1939 roku i na początku 1940 roku przez niemieckich i sowieckich urzędników po wspólnej inwazji na Polskę. Celem tych spotkań było umożliwienie niemieckim i radzieckim siłom bezpieczeństwa, w tym odpowiednio Gestapo i NKWD, dzielenia się informacjami na temat ich równoległych operacji przeciw polskiemu oporowi w okupowanej Polsce. Pomimo różnic w innych sprawach, zarówno Heinrich Himmler, jak i Ławrientij Beria mieli wspólne cele w odniesieniu do losów Polski. Znane konferencje poświęcone były koordynacji planów wspólnego niszczenia polskiej narodowości oraz omawianiu sposobów radzenia sobie z polskim oporem w czasie II wojny światowej.

96 Dywizja Piechoty Wehrmacht

Koszarami macierzystymi dywizji były koszary w Hanowerze w XI okręgu wojskowym. 96 dywizja piechoty stacjonowała w Hanowerze w jej skład zostali powołani poborowi pochodzący z całych północnych i zachodnich Niemiec. Dywizja została wyposażona w sprzęt pochodzący z Czech i została stworzona 21 września 1939 roku na poligonie Begren koło Celle. W grudniu 1939 roku została włączona w skład 7 Armii na Górnym Renie.

Pierwszy raz wzięła udział w walkach we wschodniej Francji w 1940 roku, po pokonaniu Francji dywizja stacjonowała w północnej Francji do czerwca 1941 roku, pełniąc służbę okupacyjną. Następnie w lipcu 1941 roku została skierowana na front wschodni, gdzie walczyła przez kolejne cztery lata.

Rozkaz Marszałka

Rozkaz Naczelnego Wodza do wojsk po przejściu granicy

Żołnierze!

Najazd bolszewicki na Polskę nastąpił w czasie wykonywania przez nasze wojska manewru, którego celem było skoncentrowanie się w południowowschodniej części Polski tak, by mając dla otrzymywania zaopatrzenia i materiału wojennego komunikację i łączność przez Rumunię z Francją i Anglią móc dalej prowadzić wojnę.

Najazd bolszewicki uniemożliwił wykonanie tego planu.

Sytuacja polityczna Polski na wiosnę 1940 roku

Na początku roku 1940 i wiosną 1940 sytuacja polityczna i militarna w Europie wyglądała następująco. Po zwyciężeniu Polski, przy współuczestnictwie Związku Sowieckiego, Rzesza Niemiecka swoją okupacją zajęła tereny mniej więcej po rzekę Bug, a wschodnie ziemie zostały przekazane we władanie Stalinowi. 8 października 1939 roku, dekretem Hitlera, zostały włączone do Rzeszy zachodnie województwa: Poznańskie, Pomorskie, Łódzkie, Śląskie oraz Kujawy, Ziemia Płocka i Suwalszczyzna. 26 października na pozostałym terenie, obejmującym Warszawę, Kraków, Lublin, Radom, Kielce i Częstochowę, Hans Frank proklamował utworzenie Generalnej Guberni. Wcześniej jeszcze, bo już 15 marca tego samego roku, armie niemieckie wkroczyły na teren Czech, gdzie utworzono protektorat Czech i Moraw, przy równoczesnym powołaniu do życia niepodległej Słowacji, pod całkowitą niemiecką kontrolą.